FARKINDA MIYIZ?
İnsaf KILIÇ
Annem Tv Genel Koordinatörü, AGİKAD Başkanı
Ben de, bir insanım ve de anneyim derken, benim de sorumluluklarım arasında,
anneliğin değerini fark etmeye borcum var derken hiç olmazsa aşağıdaki
satırların farkındayım.
Bir insanın, annenin önemini anlatmada ne kadar yeterliyim bilemem ama kendi
içimdeki ‘ben’e gitmenin bilinciyle, annelerin önemini anlayarak anneye olan
borcumuz ve vefamızın farkındayım.
Adımdaki İnsaf’ın sorumluluğuyla, diyorum ki neden yaşantımızı güzelleştirmede,
gayretlerimiz dururken başkalarından beklentilerimiz olumsuzluklarla çoğalarak
kilitlenir, hesapladık mı?
Yüreğimizdeki sihirli gücü açarak günlük sayfamızı iyileştirmek adına kendimizi
sorgulamayı biliyor muyuz? Güzelleşmede başarılı mıyız ve eksik kalan
yanlarımızın farkında mıyız?
İnsanın kıymetini bildiğimizin ne kadar farkındayız? Tek tip insan yetiştirmek
isterken değerlerimizin hesabını yapamayan bencilliklerimizin uyanması
gerektiğinin farkında mıyız? bu konuda iyileşme bekleyenlerin farkında mıyız?
Bizden ilgi bekleyen annelerin ve onların doğurduğu çocukların günlük
yaşamında, zeytin ekmekli sofraları hazırlarken imkansızlıklar içerisinde
yaşayan çaresiz annelerin farkında mıyız?
Evinde üretim yapabilecek işsizlerin, çaresizlerin, çocuğunun günlük süt ve
ekmeğini alabilecek helal kazancı yuvaya değer katarak kazanmak isterken
yalvarırcasına bizden ilgi bekleyen, iş bekleyen annelerin farkında mıyız?
Bir STK’lı ve anne olarak, en çok duyduğum sözlerden birisi “Kendi emeğim olan
helal kazancımla hayatımı sürdürmek istiyorum, bana imkanlar yaratın”
diyenlerin sayısını merak ediyor muyuz? “Benim inancım bana kalsın Allah’la
arama girme, Tanrı benim nefesimde, yüreğimde, beni senden iyi tanır”
diyenlerin sesini ne kadar ciddiye alıyoruz?
Dünyada çocuğunu ninnilerle büyüten tek toplum, Türk kadını deniliyor. Öyleyse,
ninnilerde dualarını tazelerken, imkansızlıklar içerisindeki annenin, biberona
süt yerine çay veren yavrusunu doyurduğunu sanan ve iş ararken hangi kapıyı
çalabileceğini bilemeyen onurluların, korkularıyla bütünleşen çaresizlerin
farkında mıyız?
İmkansızlıklar içerisinde yaşayıp gelecek planı yapmakta zorlanan özellerimiz,
bizleri var eden annelerimizin, elini tutup yüreğini ısıtmamız gerektiğinin
farkın damıyız?
Uykusuz gecelerini, çaresizlikle yoğuran, sabahın sorunlarını sırtında taşıyan
kimsesizlerin farkında mıyız?
Sosyal çalışmalarımızda bizzat tanık olduğum, sorunun ucundan tutarak çare
aradığım gerçekte; şiddete uğramış, sırtına bağladığı yavrusunu sorunları gibi
taşımaktan yorulan çocuklu annenin örneğinde olduğu gibi, evsiz, işsiz sığınma
evinden çıkan günahsız yavruların nasıl yetişeceğini hesaplayamayan annelerin
çaresizliğinin ve bu gibi sorunların insana olumsuzlukla döneceğinin, evreni
kirleteceğinin, ilgisizlikten dolayı belki de büyüdüğünde bir şiddetçinin daha
yetişeceğinin farkında mıyız?
Bu gerçeklerle olumsuzlaşan vicdansız sayısının çoğalma nedenlerini bilirken,
çarede yetersiz kaldığımızın farkında mıyız?
0-6 yaş çocuklarına eğitimle verilecek insanlık dersinin eksikliği hesaba
katılıyor mu? ‘İnsan Sanatı’nın neresindeyiz ve ‘bu konuya tam olarak hakim
miyiz?’ sorunun neresindeyiz.
Şiddet uygulayan bir insanın çocukluğuna inildiğinde, nelerin ihmal edildiğini,
neden bu hale geldiğini sorgulamadan, dünya derslerimize eksik çalıştığımızın
farkında mıyız?
İnsanlık mağdurlarının nasıl iyileşeceğinin hesabını kimler yaptı? Toplumda,
kimler iyilik ve sevgi için uyandırma gayretleri gösteriyor.
Nelerin yoksuluyuz? Bırakın ülkemizi, dünya bu gibi sorunların ne kadar
farkında? Neden acı ile beslenen insan sayısı çok? Hiç düşünüldü mü? Merak
ediyorum.
Toplumun büyük kısmı hep sızlanmaktan bahsediyor. Çare aramak için ellerini
yüreklerine koyup güçlerini birleştirmiyorlar ve bu durum benim içimi acıtıyor.
Birey kendini sorgulamalı. Bana göre mutlaka çözümün bir parçası olmalı.
Eksiklerimiz çok da,,,, Biz ne kadar farkındayız?
Diyorum ki!.. Bireylerin iyilik adına başaramayacağı şey yok, yeter ki herkes
kendi içindeki vicdana seslenerek, hayatındaki engellere mazeret bulmaktan
vazgeçip, iyilik adına yollar bulsun. Değerli, ANNEM TV okuyucuları, kısacası
kendi değerimizi yeniden fark edelim; adaletin, insan yüreğinde yeşermesi
en büyük arzumdur.
Öncelikle, tüm duyarlılar başta olmak üzere; sevgiyle, barışla güzel günlerde
hayatımızı yeniden kurgulayalım ve mesajımın gerçekleşmesi muradımdır.
Güzellikler sizden ayrılmasın…
Annem Tv Genel Koordinatörü
